Biografie

Kirstin

Het moge geen verrassing zijn: ik ben auteur!
Samen met mijn taak als gezinsmanager is dat een fulltime job! Ik schrijf gemiddeld 2 boeken per jaar en schrijf daarnaast korte verhalen en kleine stukjes voor kranten etc.

Eerst maar eens een beetje meer achtergrondinfo over mij:
 Ik ben Kirstin Rozema, geboren in 1967 als Kirstin Engeman. Mijn geboorteplaats is Almelo en daar woon ik inmiddels (alweer) ruim 24 jaar, samen met mijn man Chris en onze dochter Laura van 18 jaar oud/jong. Zoon Robin van 21 woont zelfstandig in Arnhem, waar hij ook studeert.

Als kind schreef ik al graag. Kleine verhaaltjes, opstellen voor school, maar ook maakte ik het begin met grotere verhalen, ter grootte van een schoolschrift. Dat zette door nadat ik in 1988 met Chris trouwde. Destijds waren er nog geen computers en ging alles per typemachine. Ik schreef alles met een vulpotlood en werkte dat later uit. Zo is het eerste deel van mijn misdaadserie tot stand gekomen. Dat is later uitgegroeid tot een vierdelige serie.

Toen de kinderen geboren waren, richtte ik me vooral op gedichtjes en kleine verhaaltjes over hen. Het echte schrijfwerk kwam pas na een ernstig pestincident. De verwerking ervan bestond uit het schrijven van mijn eerste kinderboek Knopen in je touw. Daarmee bereikte ik in 2009 zelfs de finale van de Nieuwe Schrijversprijs van Free Musketeers/Ako.

Daarna ging het in een stroomversnelling. Naarmate de kinderen groter werden, werden de verhalen waarmee ze thuis kwamen ook steeds leuker. Een geweldige inspiratiebron, waar ik graag gebruik van maakte. En dat doe ik nog steeds. Ik heb genoeg aan een woord, een geur, een melodie om daar een boek omheen te verzinnen. Ik schrijf dus voor volwassenen en voor kinderen. Er zijn intussen 23 kinderboeken van mijn hand verschenen en ook 4 romans voor volwassenen. Feelgoodromans en een misdaadroman. Het tweede deel daarvan zal in 2019 verschijnen.
In 2018 won ik de Publieksprijs van het Valentijngenootschap
met mijn feelgoodroman Na die nacht.Als kind schreef ik al graag. Kleine verhaaltjes, opstellen voor school, maar ook maakte ik het begin met grotere verhalen, ter grootte van een schoolschrift. Dat zette door nadat ik in 1988 met Chris trouwde. Destijds waren er nog geen computers en ging alles per typemachine. Ik schreef alles met een vulpotlood en werkte dat later uit. Zo is het eerste deel van mijn misdaadserie tot stand gekomen. Dat is later uitgegroeid tot een vierdelige serie.